Showing posts with label ျပန္လည္မွ်ေဝခ်င္း. Show all posts
Showing posts with label ျပန္လည္မွ်ေဝခ်င္း. Show all posts

17 November 2011

စင္ကာပူ..

“စကၤာပူ။”

ျခေသၤ႔ဟာ ျခေသၤ႔လုိမေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

လူကိုလူလုိ႔မျမင္တဲ႔ လူေတြနဲ႔ မုိးေမွ်ာ္တုိက္ေတြ ထုိးထုိးေထာင္ေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.
...
ပလီပလာႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ေရညစ္ကို ျပန္စစ္ေသာက္ေနရတဲ႔ ျမိဳ႕။.

အျဖဴကိုမွလူထင္ျပီး ေရတူေျမတူကိုလူလုိ႔မထင္ခ်င္တဲ႔ ျမိဳ႕။.

ဒီဇင္ဘာကို ႏွင္းအတုနဲ႔ ၾကိဳရတဲ႔ ျမိဳ႕…။.

ေက်ာက္ရုပ္လုိ မ်က္ႏွာေပးေတြ ဆပ္ေဝးထဲမွာ ငိုင္ေနလႈပ္ေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

သူေဌးနဲ႔ အလုပ္သမားၾကား ယံုၾကည္မႈပ်က္ျပားေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

လင္ေဝးသားေဝးေတြကို ဖုန္းထဲမွာ ေတြးေပ်ာ္ေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ျမိဳ႕ခံလူၾကီးေတြ ညစာစားပြဲေတာင္မလုိက္ဘူးဆုိျပီး ကုမၸဏီအၾကီးၾကီးေတြခုိးဖြင္႔ထားတဲ႔ ျမိဳ႕။.

လုိေျမေတြအတြက္ သူတစ္ပါးဘဝေတြကို ခ်နင္းေျမဖုိ႔ေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ခ်စ္သူကိုလြမ္းေၾကာင္း ပီဖင္းဂိုးျပီး အခန္းေဖာ္ငနဲသစ္နဲ႔ဖက္အိပ္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းသူတခ်ိဳ႕ရွိတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ေက်းဇူးေၾကြးဆပ္ဖုိ႔ဆုိျပီး ဘဝေပါင္ေတာေျပာင္းသြားတဲ႔ သားသမီးေတြ ညညေအာ္ငိုေနတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ေအ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ မေရလည္တဲ႔ ပါးကြက္ၾကားေလးကို သူနာျပဳနဲ႔ အိမ္ေဖာ္လုပ္ဖုိ႔ လိမ္ေခၚတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ေက်းဇူးေၾကြးကို ဘဝေပါင္ျပီးဆပ္မယ္႔ သားသမီးလင္မယားေတြ ညညထငိုေနတဲ႔ျမိဳ႕။.

သား၊ သမီးနဲ႔ ဇနီးလုိတာေတြပို႔ႏုိင္ျပီး အနမ္းနဲ႔ျပဳေသာအခ်စ္ေတြျပန္မပို႔ႏိုင္တဲ႔ ျမိဳ႕။.

ကိုယ္႔အပူကိုယ္သိမ္းျပီး ေမြးေျမအပူေတြကို ေငြစေၾကးစမ်က္စိမွိတ္လွဴၾကတဲ႔ လူျမတ္ေတြရွိတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ေနာက္ဆံုးေပၚဖုန္းေပၚမွာမုိ႔ မတ္စိထားခဲ႔ပါဆုိတဲ႔ ျမိဳ႕။.

ဘဝေမ႔တဲ႔ အမ်ိဳးေကာင္းသားနဲ႔သမီးေတြရွိတဲ႔ ျမိဳ႕။.

အဲဒီျမိဳ႕ကို ဆြမ္းေတာ္တင္ၾကည္႔ဖူးတယ္

အဲဒီကေန ငါျပန္ခဲ႔ရတယ္။ အဲဒီမွာ ငါ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ က်န္ခဲ႔တယ္။.

အဲဒီမွာ ငါ႔သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္။ အခု……………..

အဲဒီျမိဳ႕ဟာ ငါ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ေခြ်းနဲစာနဲ႔ တည္ေနတဲ႔ ျမိဳ႕…။.

စိမ္းခက္စိုး

(ဗုဒၶဟူးေန႔) ႏုိဝင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၁.

နံနက္ - ၁၂ း ၁၇ နာရီ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
မႏွင္းဆီ သိေစခ်င္လို႕ရွဲလိုက္တာပါ.. 


ငထြဋ္

11 October 2011

ရန္ကုန္


“ မဟာရန္ကုန္ ” တဲ့ေလ ...

ရန္အေပါင္းကုန္စင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္

အေလာင္းဘုရား ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕။


( ၂ )

အဲ့ဒီျမိဳ႕ၾကီးေပါ့ ... “မီဂါစီးတီး” တဲ့

ရြံစရာအနာၾကီးနဲ႔ ကိုယ့္အျမီးကိုယ္ျပန္ျမိဳ

ကိုယ့္အနာေဖး ကိုယ္ျပန္ခြာ

တစ္စက္ေလးမွ မသာယာႏိုင္တဲ့ျမိဳ႕။


ယင္တေလာင္းေလာင္း ၊ ျပည္တစိုစို

ညေနညိဳခ်ိန္ “ေအ့”ခနဲ ယင္းထ

ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက ရုန္းမျပႏိုင္ေသးတဲ့ျမိဳ႕။


အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္ကိုရည္စူး

ပင္လံုေရေသာက္ျမစ္အတြက္

ေသြးေျမက် အာဇာနည္ေတြ

ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ လက္ပမ္းခတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ျမိဳ႕။


ေအာင္ေက်ာ္ ၊ ဖုန္းေမာ္ ၊

ဝင္းေမာ္ဦး ... ၊  ..... ၊ ....

အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ

ပလိုင္းေပါက္နဲ႔ အိပ္မက္ေကာက္ယင္း

“ မိုးေပၚေထာင္မေဖာက္ဘူး ” လို႔ အေျပာခံလိုက္ရတဲ့ျမိဳ႕။


၆၂ - ၇၄ - ၇၆ - ၈၈ - ၉၆ - ၂၀၀၇

ေလာကဓံထြန္သြားရဲ႕ ရိုက္ပုတ္ေမာင္းမဲမႈေတြၾကား

ေနသားတက်စီးေျမာ

ေသြးေၾကြးအထပ္ထပ္ ၊ သမိုင္းအဆက္ဆက္

ဖြတ္သထက္ ညစ္ပတ္လာတဲ့ျမိဳ႕။


လူတစ္စုက သုဘရာဇာလုပ္

လူတစ္စုက ဂုပ္ေသြးစုပ္ယင္း

က်န္တဲ့ သတၱဝါ ၆ သန္းေက်ာ္က

ကိုယ့္အထုပ္ ကိုယ္ျပန္ျဖည္ျပေနတဲ့ျမိဳ႕။


ေသနတ္ေဖာက္သံကို ပန္းနဲ႔ေပါက္သေလာက္သေဘာထား

ဆူးအထပ္ထပ္ၾကားမွာ ေသြးရည္လိမ္းက်ံေနေပမယ့္

“ဟန္ .. ကိုယ့္ဖို႔ပါကြာ .. ” တဲ့

ရင္ဘတ္ပိန္ပိန္ေလး ေကာေကာ့ျပတတ္ေသးတဲ့ျမိဳ႕။


ေရႊေက်ာင္းေျပာင္ေျပာင္ ဝမ္းေခါင္ေခါင္ လို႔ ဆိုရမလား

တခ်ိဳ႕က မဂၤလာ ၆ ၾကိမ္ေဆာင္ေနခ်ိန္

တခ်ိဳ႕က ႏို႔ညွာကေလးေသလို႔ေတာင္မွ

မသျဂၤိဳလ္ႏိုင္တဲ့ျမိဳ႕။


ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ေသာက်ီး

ျခေသၤ့ေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ ဖြတ္

အျဖဴအစိမ္းဝတ္လို႔ လမ္းသလားျပ

ေရေပၚဆီလက္တစ္ဆုပ္စာက

ထူးခတ္တာခံလိုက္ရတဲ့ျမိဳ႕။


ဘီယာဆိုင္ ၊ မာဆက္

ညကလပ္ နဲ႔ ေကတီဗြီ

မာက်ဴရီမီးသီးေတြၾကား

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္တဲ့ညီမေလးေတြ

ေစ်းေကာင္းမရႏိုင္ေသးတဲ့ျမိဳ႕။


တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့

စကၤာပူနဲ႔ အမႊာညီအမတဲ့

ခုက်ေတာ့ ....

ဂိုေခ်ာက္ေတာင္ ၊ ဟူဂ်င္ေတာင္းတို႔က

ႏွပ္ပစ္ ၊ သလိပ္ဟပ္သမွ် ခံေနရတဲ့

အရပ္ပ်က္မ သာသာ တတိယကမာၻကျမိဳ႕။


ေႏြရာသီေစ်းကြက္ ၊ ျမက္တုခင္းေလ့က်င့္ေရးကြင္း

အသင္းေျပာင္းေရႊ႕ခ ၊ ႏိုင္ငံျခားသားနည္းျပ

ဂ်ိဳေလးတသသ

ခြေလး တၾကြၾကြလုပ္

ဆန္မရွိ ေသာက္စားၾကီး

သုဝဏၰကြင္းထဲ  လီ း ၊ လခ်ီး အတိုင္းခံရတဲ့ျမိဳ႕


ေငြစကား ၊ ေၾကးစကားေျပာယင္း

“အႏုပညာသမားပါ ...”လို႔  ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တံဆိပ္ကပ္ဂုဏ္ေဖာ္

ဆိုကၠားသမား နဲ႔ အဆိုေတာ္

ထပ္တူညီအခ်ိဳးက်တဲ့ျမိဳ႕။


“ဒုတိယတန္းတစ္ေနရာ” မွာ

“ငါးက်ပ္တန္တစ္ရြက္ ” က်ေပ်ာက္တုန္း

“မိုးလိုက္လို႔ရြာ” ခံရ

ပိုးထိုးေလာက္ကိုက္ ၊ အခြံခ်ည္းက်န္ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕။


မီးပ်က္ ၊ ဖုန္ထူ ၊ ေရမရွိ

“ေရမီးရွား” လို႔အေခၚခံရေတာ့

ဆတ္ဆတ္ခါ နာလိုက္ေသးရဲ႕

အသည္းၾကားက မဲတစ္ျပားအတြက္

လမ္းတစ္ျခမ္း ခင္း ခင္းျပတတ္

ကိုရီးယားဘာသာစာတန္းထိုး အိပ္မက္အသိုးေတြနဲ႔ျမိဳ႕။


ရာစုႏွစ္ဝက္နီးပါးေျခေတာ္အတင္ခံ

ႏု တလွည့္ ၊ ၾကမ္းတဖံု

လက္သရမ္းခံခဲ့ရပံုမ်ား

ရင္ဘတ္စည္တီး ခါးစီးခံယင္း

လင္ေကာင္ေဖာ္ရခက္ေနတဲ့ျမိဳ႕။


ဘူတာရံုမွာ သေဘၤာၾကီးေတြကပ္တယ္

ေလယာဥ္ပ်ံကို ခဲနဲ႔ေပါက္ယင္ ထိမယ္

တစ္လံုး ၊ ႏွစ္လံုး ၊ သံုးလံုး ....

မနက္တစ္နပ္ ညတစ္နပ္

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အိပ္မက္ မက္တတ္တဲ့ျမိဳ႕။


ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ၊ မာလာဟင္း

သမီးရည္းစား အတြဲမ်ားစြာ

တစ္ခါသံုးဆပ္ျပာနဲ႔ တစ္ဆက္ရွင္စာဟိုတယ္ခန္းမွာ

စာရိတၳေတြ က် က်ေပ်ာက္ေနၾကတဲ့ျမိဳ႕။


လွည္းတန္းမီးပြိဳင့္အရမ္းၾကပ္သတဲ့

ဆင္ေျခဖံုးမို႔ မီးျဖတ္သတဲ့

“စေကာ့ေစ်း ၊ ေလဟာျပင္ ၊ သိမ္ၾကီးေစ်း ၊ တရုပ္တန္း”

ခုခ်ိန္ထိ အေၾကြ ၁၀၀ ျပန္မအမ္းႏိုင္ေသးတဲ့ျမိဳ႕။


တတိယႏိုင္ငံေတြဆီကလြင့္ဖိတ္လာတဲ့

ဆီဦးေထာပတ္နံ႔ေတြရႈယင္း

ေရဒီယိုအစုတ္ကေလး ရင္မွာပိုက္

ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔  ငိုက္ တတ္ေသးတဲ့ျမိဳ႕။


“ကုိယ့္ဝမ္းနာ ကိုယ္သာသိပါ အေမရယ္ ” တဲ့

ခဲတံကို တံေတြးဆြတ္ယင္းေျပာ

ေတာကအေမေတြဆီ စာလွမ္းလွမ္းေရးတတ္တဲ့

စားပြဲထိုး ၊ အိမ္ေဖာ္

လက္ေပြ႔သည္ေလးမ်ား ေပ်ာ္စံရာျမိဳ႕။


“ မီဂါစီးတီး ” ဆိုတာ အဲ့ဒီျမိဳ႕ၾကီးပါဘဲ။


( ၃ )

အဲ့ဒီမီဂါစီးတီးၾကီးမွာဘဲ

တိုက္ေပ်ာ္၊ ေသေပ်ာ္

က်ေနာ္အထင္ၾကီးတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြရွိတယ္။


အဲ့ဒီမီဂါစီးတီးၾကီးမွာဘဲ

ဟိန္းသံေဟာက္သံမေၾကာက္တတ္တဲ့

ရဲရဲေတာက္လူငယ္ေတြရွိတယ္။


အဲ့ဒီ မီဂါစီးတီးၾကီးမွာဘဲ

စည္းအထပ္ထပ္ ၊ ရိုးအကာကာ

ပါဝါ ၅၄ လည္းရွိတယ္။


အဲ့ဒီ မီဂါစီးတီးၾကီးမွာဘဲ

အျပန္ေနာက္က်တဲ့သားကို

တံခါးဝခါးေထာက္

မ်က္ႏွာမာမာနဲ႕ ေငါက္တတ္တဲ့

က်ေနာ့္ ေမြးေမေမ ရွိတယ္။


အဲ့ဒီ မီဂါစီးတီးၾကီးမွာဘဲ

မွီခိုသူ ....

အေမ တစ္ ၊ ညီ တစ္ ၊ ညီမေလး တစ္

က်ေနာ္ခ်စ္ရတဲ့ အိမ္ကေလးရွိတယ္။


ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္

“ ရန္ကုန္ ” ကိုေတာ့ စစ္မရႈံးေစခ်င္ဘူး

အဲ့ဒီ မီဂါစီးတီး မဟာရန္ကုန္ ဆိုတာၾကီးကို

က်ေနာ္ ခ်စ္တယ္ ။



မားဆိုး ( ၂၅၊ ၀၁၊ ၂၀၁၀ )

ၾကိဳက္လို႕ရွဲတာပါ။

ကိုုထြဋ္
၁၁.၁၀.၁၁

06 October 2011

ုျမစ္ဆံုနားကေျမြ

ကခ်င္ျပည္နယ္ မလိ-အင္မိုင္ဇြပ္(ျမစ္ဆံု) စီမံကိန္းတြင္
ဧရာမေျမြၾကီးတစ္ေကာင္အား တ႐ုတ္အလုပ္သမားမ်ား သတ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္
ျမန္မာအစိုးရသမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ျမစ္ဆံုေရကာတာစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းရန္
သတင္း ထြက္ေပၚလာသည္။

၄၈ ေပခဲြ ရွည္ၿပီး ၅ ေပ လုံးပတ္ရိွသည့္ ေျမြၾကီးအား စီမံကိန္း ဧရိယာထဲ
ဂြ်မ္ဘြမ္ေတာင္ (Jum Bum)တြင္ လမ္းေဖာက္လုပ္ေနေသာ တ႐ုတ္အလုပ္သမားမ်ား
ေျမေအာက္တြင္းတစ္ခုမွာေတြ႔ရွိျ
ပီး စက္တင္ဘာ ၂၂ ရက္ေန႔က သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္ဟု
မ်က္ျမင္မ်ားေျပာသည္။

တ႐ုတ္အစုိးရပိုင္ China Power Investment Corporation (CPI) ကုမၸဏီ
အလုပ္သမားမ်ားက ၎ေျမြၾကီး၏ ဦးေခါင္းကို ေျမတူးစက္(backhoe) ေကာ္ျဖင့္
ထိုးသတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု မ်က္ျမင္မ်ားေျပာပါသည္။

CPI အလုပ္သမားမ်ားက ၎ေျမြၾကီး အေသေကာင္ကိုလည္း တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသုိ႔
ယူေဆာင္သြားေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားေျပာသည္။

ဧရာ၀တီျမစ္ မလိ-အင္မုိင္ဇြပ္ (ျမစ္ဆုံ) စီမံကိန္းမွာ ယခုကဲ့သုိ႔ ဧရာမ
ေျမြၾကီးသတ္ျဖတ္ျခင္း ျဖစ္ရပ္သည္ “ေရကာတာစီမံကိန္း၏ မေကာင္းေသာ
နိမိတ္လကၡဏာ တစ္ခုအျဖစ္” ေဒသခံကခ်င္မ်ား ႐ႈျမင္ၾကသည္ဟု သိရသည္။

ေျမြၾကီးသတ္ျဖတ္ခံရၿပီး (၈) ရက္အၾကာ စက္တင္ဘာ (၃၀)တြင္ “ျပည္သူအမ်ားစု
အျပင္းအထန္ ကန္႔ကြက္ေနသည့္ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းအား
၎တို႔အစိုးရလက္ထက္တြင္ ရပ္ဆိုင္းထားရန္” လႊတ္ေတာ္သို႔ သမၼတ
ဦးသိန္းစိန္ေျပာဆိုလာသည္။
 
အခုေတာ့ ေျမြသားစြပ္ျပဳတ္ျဖစ္ေနေလာက္ပီ...
ေဖာ္ဝပ္ေမးကပါ။

ကိုထြဋ္
၀၆.၁၀.၁၁

18 August 2011

သာဓု ေခၚလိုက္ၾကရေအာင္

သာဓု ေခၚလိုက္ၾကရေအာင္ ( ကိုမ်ိဳးျမတ္သူေပးပို႕ေသာ mail မွ)
by Shwe Yee on Monday, August 15, 2011 at 10:06pm

အာဖရိကတိုက္၊ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံငယ္ေလးက ခရစ္ယာန္မိသားစုမွာ Steven ကို

၁၉၆၆-ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ့တာပါ။ သူဟာ ငယ္ငယ္က ဘာသာတရားဆိုလို႔ ခရစ္ယာန္နဲ႔

အစၥလာမ္ ၂-ခုတည္းသာရွိတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ ၁၀ ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေရာက္မွ

အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေဂါတမ ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးေၾကာင္းကို

နာမည္ေလာက္သာ ၾကားဖူးခဲ့သူပါ။ အ႐ြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ သူဟာ

အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ႏိုင္ငံျခားပညာသင္ သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳး

ရဟန္းေတာ္ ၂-ပါးနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဝါဒကို အနည္းငယ္

ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ထိုင္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂-ပါး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း သူဟာ ဗုဒၶဝါဒကို

ဆက္လက္ေလ့လာဖို႔ သိပ္ၿပီး စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ သူက

တိဗတ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားရွိရာကို သြားေရာက္ အ႐ိုအေသေပးခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေလ့လာဖို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီး

စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားေတြမ်ားတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာ

ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရကူး နည္းျပလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘဝဟာ

အတိုင္းအတာတစ္ခုျပည့္ျပည့္စံုစံု ေနခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ

ေလာကီဥစၥာျပည့္စံုမႈေတြ မွာ ဘယ္လိုမွ မေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္း

လက္ရွိအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး အမိခင္ႏိုင္ငံကို ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။

မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက သူ႔ကို ခရီးေဆာင္အိပ္ႀကီးသယ္ေဆာင္ၿပီး ျပန္လာမဲ့

ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး သမားႀကီးအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာပါ။

သူ႔ကိုတကယ္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာအုပ္ေတြနဲ႔ ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရးကူးရာမွာ

သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြသယ္လာတဲ့ ဆံပင္ရိတ္ထားတဲ့ ေယာဂီတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာကို

ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ ေရကူးစရာ ပင္လယ္မရွိ တရားေဆြးေႏြးစရာ

ဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံကို ဒါေတြသယ္လာတယ္ ဆိုေတာ့ ထူးဆန္းေနၾကတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံက ျပည့္စံုတဲ့ ဘဝကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ေတာ့ အခ်ိဳ႕က မင္းစိတ္မွ

မွန္ေသးရဲ႕လား ဆရာဝန္ျပပါလားလို႔ ေနာက္ၾကတယ္။ သူကေတာ့ တရားစာအုပ္ေတြဖတ္

တရားအားထုတ္နဲ႔သာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေနခဲ့တယ္။ (သူမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ

သူအလုပ္၊လုပ္ခဲ့တဲ့ အပန္းေျဖစခန္းေလးဟာ ဆူနာမီဒဏ္ ခံလိုက္ရေတာ့

ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြ မ်ားစြာ႐ုတ္တရက္ေသဆံုးသြားတဲ့ သတင္းကိုၾကားခဲ့ရတယ္။

ဆရာေတာ္အေလာင္ လ်ာတြက္လည္း သံေဝဂယူစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါလိမၼယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သာသနာျပဳဖို႔ လူျဖစ္လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တာေၾကာင့္

နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္ေတြမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေနသလားလို႔ ေတြးမိေသးတယ္။)

အခ်ိဳ႕ေသာ ေဆြမ်ိဳးေတြက ဆိုရင္ စာအုပ္ေတြ

အားလံုးမီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔နဲ႔ ဘိုင္ဘယ္တစ္မ်ိဳးတည္းကိုသာ

ထိုင္ဖတ္ေနဖို႔၊ သူ႔ကို ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ ျပန္ျဖစ္လာဖို႔

စည္း႐ံုးၾကေသးတယ္။ သူ႔ကို အခ်ိဳ႕ကလည္း ဆိတ္ကေလး၊ ၾကက္ကေလးေတြ စားဖို႔

လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးၿပီး ႀကိဳဆိုၾကတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္လာတဲ့ ေယာဂီလူငယ္

Steven က အေကာင္ေတြ သတ္တာကို မလိုလားေတာ့ဘူး။ အထူးသျဖင့္ သူ႔အတြက္

သတ္မွာကို လံုးဝ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ေဒသမွာ

သူဟာတစ္ဦးတည္း တရားအားထုတ္ေနတယ္။ တိုင္ပင္စရာမိတ္ေဆြနဲ႔ နည္းခံစရာ

ဆရာမရွိတဲ့ဘဝမွာ သူမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ပိုမိုျပည့္စံုတဲ့ အမွန္တရားကို

ရွာေဖြဖို႔ သူဟာ အမိေျမကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္စြန္႔ခြာရျပန္တယ္။

ေတာင္အေမရီကား ေျမာက္အေမရီကားမွာ ဝိပႆနာတရားေတြ အားထုတ္ခဲ့တယ္။ Tathagata

Meditation Center TMC မွာ တရားအားထုတ္ခြင့္ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့

သူဟာ ရဟန္းဝတ္ဖို႔ကို ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ TMC စင္တာကပဲ

ဗီယက္နာမ္ဆရာေတာ္ေတြ၊ ျမန္မာဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႔

သာကီဝင္မင္းမ်ိဳးမွ ရဟန္းျပဳသြားေသာ သိဒၶတၳေဂၚတမ ဘုရားရွင္ရဲ႕

သားေတာ္အျဖစ္ကို ရယူခဲ့တယ္။ ဗုဒၶရကၡိတ ဘြဲ႔ေတာ္နဲ႔ ျမင့္ျမတ္ေသာ

ရဟန္းဘဝကို ခံယူလိုက္တယ္။

ရဟန္းျပဳၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ဆရာေတာ္ဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ

ေတာင္ၾကားေဒသတစ္ခုမွာ တရားအားထုတ္ေနရရင္ ေကာင္းမလား၊ အမိေျမကို

ဓမၼမ်ိဳးေစ့ခ်ေပးရရင္ ေကာင္းမလားလို႔ အေတြး ၂-မ်ိဳးဝင္လာတယ္။

ျမန္မာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးပ႑ိတက ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံမွာ သာသနာျပဳဖို႔ကို

အားေပးေတာ္မူခဲ့တယ္။ အေမရိကန္လူမ်ိဳး အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ဦးမွ

မရွိတဲ့ေဒသမွာ ရဟန္းတပါးအျဖစ္ ေနဖို႔ မလြယ္ကူႏုိင္ေၾကာင္း

စားဖို႔ေနဖို႔ပင္ အခက္အခဲရွိႏိုင္ေၾကာင္းေတြကို ေျပာၾကေသးတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆရာေတာ္အရွင္ ဗုဒၶရကၡိတဟာ အမိေျမကို ျပန္ၿပီး ဗုဒၶသာသနာ

ျပဳဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အမိေျမကို မျပန္ခင္ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာ၊

သိရီလကၤာႏိုင္ငံေတြကို အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့ေသးတယ္။ သိရီလကၤာႏိုင္ငံ

ဘာသာေရး အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုက သူ႔အျပန္လမ္းအတြက္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္

၂-ဆူထဲက တစ္ဆူကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ယူသြားဖုိ႔ ေပးလိုက္တယ္။ သူကလည္း

အ႐ြယ္ႀကီးမားတဲ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ယူဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။

ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို ေလယာဥ္နဲ႔ သယ္ေဆာင္ရာမွာ ကင္ညာႏိုင္ငံအေရာက္

အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို မဖူးျမင္ဖူးတဲ့ လူေတြက

သူ႔ကို အထူးအဆန္း ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေဒသခံ Maasai လူမ်ိဳးစုတစ္ခုရဲ႕

ဝတ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ဆင္တူေနလို႔ Maasai မဟုတ္ဘဲ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္

ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပခဲ့ရတယ္။

အိမ္ျပန္ေရာက္လိုက္ေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူက တအံ့တၾသျဖစ္ရတယ္။

သားရဟန္းကိုၾကည့္ၿပီး Steven မွဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ေမးေသးတယ္။

ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ မယ္ေတာ္ႀကီးဟာ သားျဖစ္သူကို အိမ္အေရာက္

ျပန္ပို႔ေပးေသာ God ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာေသးတယ္။ သားျဖစ္သူကေတာ့

သူ႔ကို အိမ္ေရာက္ေအာင္ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေပးေသာ ဘုရားသခင္ဆိုတာ

လံုးဝမရွိေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းနားလည္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမျဖစ္သူ

စိတ္အေႏွာင္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ဘာမွ မေျပာပဲေနခဲ့တယ္။

ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ႀကီးနဲ႔ သဃၤန္းဝတ္ႀကီးနဲ႔ အိမ္မွာၾကာၾကာေနလို႔

မသင့္ေတာ္တာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေလး ျဖစ္လာေအာင္

အားထုတ္ရတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ TMC စင္တာက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြ ေက်းဇူးနဲ႕

ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံမွာ ပထမဆံုးေသာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ စင္တာတစ္ခုကို

ဖြင့္လစ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

သတင္းသံုးရာ၊ ဆြမ္းခံရာ၊ အစစ နားမလည္သူေတြမ်ားလို႔ အခက္အခဲ

အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ပါလာတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကိုင္တဲ့ ယပ္

ကို တင္းနစ္ကစားနည္းတစ္မ်ိဳးအတြက္ ဘတ္တန္လို႔ထင္သူေတြ၊ သပိတ္ကို

ဗုံးထင္သူေတြ၊ ေဘာလံုးထင္သူေတြ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကိုၾကည့္ၿပီး

တိုင္းရင္းေဆးေရာင္းတဲ့ Maasai ထင္သူေတြ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ

အခက္အခဲေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဆြမ္းခံထြက္လို႔ ဆြမ္းေလာင္းရေကာင္းမွန္း

သိသူကလည္း မရွိသေလာက္ ရွားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဖိနပ္မပါ

ေခ်ဗလာနဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး ဆြမ္းခံထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့

လက္လႈပ္မွ ပါးစပ္လႈပ္ရတဲ့ ဆင္းရဲသားမ်ားကေတာင္ ဆြမ္းလွဴဖို႔ သဒၶါတရားေတြ

ျဖစ္လာၾကပါတယ္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ရဲ႕ အဆက္အသြယ္နဲ႔

ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ထိုင္းမိသားစုေတြ၊

သိရီလကၤာမိသားစုေတြရဲ႕ လိပ္စာကို ရခဲ့ပါတယ္။ မယ္ေတာ္ႀကီးကိုပါ အတူတကြ

အဆိုပါ မိသားစုေတြဆီကို ႂကြခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြက

စုေပါင္းဖြင့္ထားတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေထရဝါဒပံုစံ

စနစ္တက် သဃၤန္း႐ံုထားတဲ့ ဆရာေတာ္ကို ဖူးေျမွာ္ရလို႔ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြဟာ

ဆြမ္းကိုလည္းေလာင္းလွဴၾက ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး ကန္ေတာ့ၾကတာေတြ႔ေတာ့

မယ္ေတာ္ႀကီးက အလြန္တရာ အံ့ၾသခဲ့ပါတယ္။ သိရီလကၤာလူမ်ိဳးကလည္း

စက္႐ံုတစ္ခုရဲ႕ ပိုင္ရွင္ အရပ္ျမင့္ျမင့္ လူႀကီးလူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။

ဆရာေတာ္ကို ျမင္တာနဲ႔ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ ထံုးစံအတိုင္း

႐ိုေသစြာရွိခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မယ္ေတာ္ႀကီးရဲ႕

စိတ္ခံစားမႈသဒၶါတရားကို ျမင္လို႔ ဆရာေတာ္က လက္်ာေတာ္ရံ အရွင္သာရိပုတၱရာ

ရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီး ခၽြတ္ခန္းကို သတိရခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြက ဆိုရင္

ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံမွာ ဆရာေတာ္ သီတင္းသံုးသေ႐ြ႕ ဆြမ္းအဖို႔ကို

တာဝန္ယူပါရေစလို႔ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါေသးတယ္။

အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး

ေလာေလာဆယ္အေနအားျဖစ္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ျဖစ္ေနခဲ့သည္မွာ ၁၀-ႏွစ္ခန္႔

ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ မယ္ေတာ္ႀကီဟာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ရဲ႕ တင့္တယ္လွတဲ့

႐ူပကာယတေတာ္ကို ၾကည္ညိဳတတ္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း နဲ႔ ဗုဒၶဝါဒကို ေလ့လာလိုေၾကာင္း

သားရဟန္းေျပာပါတယ္။ သားျဖစ္သူက တရာဓမၼေတြ ေဟာျပလို႔ မယ္ေတာ္၊

ႏွစ္မေတာ္နဲ႔ ေယာက္ဖ၊ တူ/တူမ မ်ားအျပင္ မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕နဲ႔ အနည္းငယ္ေသာ

ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ သရဏဂံုသံုးပါးနဲ႔ ငါးပါးေသာ နိစၥသီလတို႔ကို

တည္ေဆာက္သူ ဗုဒၶရဲ႕တပည့္သာဝကမ်ား ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ အခုေတာ့

အာဖရိကတိုက္ရဲ႕ ရတနာေျမ ျဖစ္ေသာ ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံ the pearl of Africa မွာ

ဗုဒၶဝါဒဟာ စတင္လို႔ အျမစ္တြယ္ခဲ့ပါၿပီ။

ဆရာေတာ္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ က်င္းပတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ

ညီလာခံႀကီးကိုလည္း ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံေတာ္ ကိုယ္စားျပဳအေနနဲ႔ ပထမဆံုး

တတ္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

King Oyo of Tooro ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံက Tooro

ေဒသရဲ႕ဘုရင္ေလး Oyo ဟာလည္း ဆရာေတာ္နဲ႔အတူ အစည္းအေဝးကို တတ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

မၾကာေသးခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

ဦးေဆာင္က်င္းပခဲ့တဲ့ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံု

အစည္းအေဝးႀကီးကိုလည္း တတ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံ Kampala

ၿမိဳ႕ေတာ္က University of Makere ရဲ႕ဖိတ္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္

ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုကို ေဟာေျပာခဲ့ရပါတယ္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ မဆာခ်ဴးဆက္

တကၠသိုလ္မွာလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ေဟာေျပာမႈေတြ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့

ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြပါပဲ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း ဆရာေတာ္ရဲ႕

ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ ခရီးစဥ္နဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကိုေတာ့ ဒီမွာ

ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။

Uganda Buddhist Centre

Plot 31, Garuga Road, Bulega, Entebbe

P.O.Box 16650, Kampala

UGANDA



Telephone: +256-(0)414-662203

Mobile phone: +256-(0)782-159985

E-mail : ugandabuddhistcentre@gmail.com

Web site: http://www.ugandabuddhistcentre.org



စာၾကြင္း

စစ္ကုိင္း၊ သီတဂူ ဗုဒၶတကၠသုိလ္

ႏုိင္ငံတကာ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံု အစည္းအေဝးႀကီး တြင္

ဥိးဇင္းႏွင္႔ ထုိဆရာေတာ္ ဆုံျဖစ္ခဲ႔ပါသည္

ဆရာေတာ္၏ေျပာျပခ်က္အရ အာဖရိကမွာ ဆရာေတာ္၏ စြမ္းေဆာင္မူေၾကာင္႔

ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူဥိးေရ ေလးဆယ္ေက်ာ္ရွိသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း

သိခဲ႔ရပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ကုသိုလ္တရား ပြားမ်ားႏိုင္ရန္ရည္ရြယ္၍ အရွင္ ၀ရသာမိ၏ ဘေလာ့ဘ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။





အားလံုးကို ေလးစားလွ်က္…



--

ဓမၼစကား ေန႔တိုင္းၾကားက စိတ္ထားေဖြးလက္ သိဉာဏ္တက္၏။



ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတုိ႕

ကုိယ္ကဤပုံျဖစ္လုိတုန္လည္း

တစ္ဖုံဆင္ကြဲသူတနဲျဖင့္

ေဖာက္လြဲတက္စြာ ဓမၼတာကုိ

ပညာစကၡဳေမွ်ာ္ေထာက္ရုဳ႕၍

ယခုကပင္လွ်င္ မအုိခင္က

ယခုကပင္လွ်င္ မနာခင္က

ယခုကပင္လွ်င္ မေသခင္က

ႀကိဳတင္ေကာင္းမႈ ႀကိဳးစားေလာ (ေက်းဇူးရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္)

ေဖ့ဘုတ္က ရွဲတာပါ..

ကိုထြဋ္
၁၈.၈.၂၀၁၁

09 July 2011

အရူးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္

အရူးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ပံုျပင္




ဟိုး ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းက ဒီလိုအခ်စ္ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။

ပံုျပင္ထဲက ေယာက္်ားနဲ႔မိန္းမႏွစ္ဦးစလံုးဟ​ာ ရူးေနၾကတယ္။ သူကရူးေနလို႔ တစ္ခ်ိန္လံုး အ႐ူးစကားပဲေျပာတတ္တယ္။
... သူမကလည္းရူးေနၿပီး တစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔ကိုပဲ ခပ္တံုးတံုးရယ္ျပၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနတတ္တယ္။

အစက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မသိၾကဘူး။ သူက ေတာင္အရပ္မွာေနၿပီး သူမက ေျမာက္အရပ္မွာေနၾကတယ္။
အိမ္ကလူေတြက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တံုးအတယ္ဆိုၿပီး ဂရုမစိုက္ဘဲ သြားခ်င္ရာသြားဆိုၿပီး စြန္႔ပစ္ထားၾကတယ္။
ေတာင္အရပ္ကေန ေျမာက္အရပ္ဆီဦးတည္ၿပီး သူထြက္လာခဲ့တယ္။ ေျမာက္အရပ္ကေန ေတာင္အရပ္ဆီဦးတည္ၿပီး သူမ ေလလြင့္ခဲ့တယ္။
ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေလလြင့္ခဲ့ၾကတယ္...

တကယ္ေတာ့ အရင္က သူ မရူးဘူး။ တစ္ခါက အလုပ္ခြင္မွာ ေခါင္းကိုအုတ္နဲ႔ ရိုက္မိၿပီးေနာက္ သူရူးသြားတာျဖစ္တယ္။ သူမလည္း အစက မရူးဘူး။
တကၠသိုလ္ဝင္တန္းမွာ ၿမိဳ႕နယ္ပထမရခဲ့တဲ့ သူမေနရာကို သူေဌးသမီးတစ္ေယာက္ ဝယ္ယူလိုက္ရာက ဘယ္သူနဲ႔မွ သူမစကားမေျပာေတာ့ဘူး။
အေဖအေမကိုလည္း ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူမ ႐ူးသြားခဲ့တယ္။

လမ္းခရီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ သူတို႔ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကမွန္းမသိဘူး။​ သူ႔ကိုယ္ေပၚက အဝတ္အစားေတြ ညစ္ပတ္ေပေရေနတယ္။
မည္းညစ္ေနတဲ့ ေျခဖ်ားေတြဖိနပ္ထိပ္မွာ ျပဴထြက္ေနတယ္။ သူမကိုယ္ေပၚက အနီေရာင္ဝတ္စံုလည္း မီးခိုးေရာင္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
႐ႈပ္ပြေနတဲ့ သူမဆံပင္ေပၚမွာ ျမက္ေျခာက္ေတြ ကပ္ညိႇေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမမ်က္ႏွာျဖဴေနတယ္။ ျဖဴေရာ္ေနတယ္။
လက္ထဲမွာ ေရပုလင္းတစ္လံုးကိုင္ထားၿပီး လမ္းသြားလမ္းလာေတြကို ထံုအ,အ သူမရယ္ျပေနခဲ့တယ္။

ညေနဝင္ရီတေရာအခ်ိန္မွာ သူနဲ႔သူမေတြ႔ၾကတယ္။ အမႈိက္ပံုးတစ္ခုမွာ မိႈတက္ေနတဲ့ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္ကိ​ု အတူေတြ႔ၾကရင္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆံုခဲ့ၾကခဲ့တယ္။
ေပါင္မုန္႔ဆီ ႏွစ္ဦးသားလက္လွမ္းၿပီး ေကာက္ယူခ်ိန္ ေခါင္းခ်င္းတိုက္ ဆံုခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ သူမကို သူစူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႔ကို သူမရယ္ျပေနတယ္။
ေနာက္ဆံုး သူ႔လက္ထဲေပါင္မုန္႔ပါလာတယ္။ မည္းညစ္ေနတဲ့ ပါးစပ္ႀကီးကိုဟၿပီး ေပါင္မုန္႔ကို ခပ္နာနာတစ္ခ်က္ သူကိုက္ခ်လိုက္တယ္။
သူမ မလႈပ္ဘဲ သူ႔ကိုေငးစိုက္ၾကည့္ေနတယ္။

သူမကို အေရာင္မပါတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ သူတစ္ခ်က္ ေစာင္းၾကည့္လိုက္တယ္။ တံေထြးေတြကို မျပတ္မ်ဳိခ်ရင္း သူ႔ကို သူမေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
စားလက္စေပါင္မုန္႔ကိုရပ္ၿပီး ထံုအအနဲ႔ သူ႔ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ျပန္စိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ အရူးႏွစ္ေယာက္ ဘာအမႈအရာမွမျပဘဲ အခ်င္းခ်င္း စိုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။

သူမကို သူေပါင္မုန္႔ကမ္းေပးလိုက္တယ္။ တစ္ဝက္သာက်န္တဲ့ေပါင္မုန္႔ကို သူမဆတ္ခနဲဆဲြယူၿပီး အားရပါးရစားလိုက္တယ္။ ေနရာက သူလွည့္ထြက္လာခဲ့တယ္။
ေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘဲ အိပ္ေနက်အိမ္အိုႀကီးဆီ သူျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္နားေရာက္မွ သူ႔ေနာက္မွာ သူမ လိုက္ပါလာမွန္းသိတယ္။ သူ႔ကို သူမရယ္ျပျပန္တယ္။
သူတို႔အခ်င္းခ်င္း စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာၾကဘဲ အိမ္အိုႀကီးထဲမွာ အတူေနခဲ့ၾကတယ္။

ညအိပ္ခ်ိန္မွာ တစ္ခါမွမခံစားဖူးတဲ့ ေႏြးေထြးမႈကို သူခံစားမိတယ္။ ႏုိးလာေတာ့ သူမက သူ႔ကိုဖက္ၿပီး အိပ္ေနတယ္။
အရူးတစ္ေယာက္ပံုစံနဲ႔ မတူဘဲ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ သူ႔ကိုဖက္ၿပီး သူမအိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ အရူးႏွစ္ေယာက္ တစ္အိမ္ထဲမွာ အတူေနျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔ခင္းမွာ ႏွစ္ေယာက္အတူ ေစ်းထဲက စားစရာေတြေကာက္ယူစားၿပီး သူတို႔ဗိုက္ျဖည့္ၾကတယ္။
ညဖက္မွာ အိမ္အိုႀကီးဆီ ျပန္အိပ္ၾကတယ္။ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္၊ တစ္လၿပီးတစ္လ ေန႔ရက္ေတြကို သူတို႔ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။

တစ္ညမွာ ဘယ္ကေကာက္ရမွန္းမသိတဲ့ လက္စြပ္တစ္ကြင္းကို သူယူျပန္ခဲ့တယ္။ သံေခ်းေတြတက္ေနတဲ့ လက္စြပ္ကို သူမလက္ထဲ သူစြပ္ေပးလိုက္တယ္။
သူမက ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးရယ္ေနတယ္။ အဲဒီညက သူမ အားရပါးရရယ္ျဖစ္တယ္။ တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာ သူမရယ္သံကို အတိုင္းသားၾကားေနရတယ္။ ရယ္သံေတြရဲ႕ေနာက္မွာ ငိုသံေတြပါေနခဲ့တယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူမငိုမိတယ္။ သူ႔ကိုဖက္ၿပီး ဘာမွန္းညာမွန္းမသိ သူမ ငိုေနမိတယ္။
သူက မတုန္လႈပ္တဲ့အျပင္ မ်က္ႏွာမွာလည္း ဘာအမူအရာမွ မျပခဲ့ဘူး။

သူမ ဖ်ားေနတယ္။ တစ္ခါမွ မဖ်ားဖူးတဲ့သူမ အျပင္းဖ်ားေနခဲ့တယ္။ သူနဲ႔အတူ မနက္စာထြက္မေကာက္ခဲ့ဘူး။ သူ႔ကို ရယ္ျပမေနခဲ့ေတာ့ဘူး။
သူ႔တစ္ေယာက္တည္း အစာေတြသြားေကာက္ခဲ့ၿပီး ေန႔ခင္းမွာ ျပန္လာခဲ့တယ္။ လက္ထဲမွာ ေရအသစ္တစ္ဗူးနဲ႔ ေပါင္မုန္႔အသစ္တစ္ထုပ္ ယူၿပီး သူျပန္လာခဲ့တယ္။
သူ႔မ်က္ႏွာေတြ ဖုေယာင္ေနတယ္။ လက္ညိဳးေတြလည္း ညိဳမည္းေနတယ္၊ ႏွာေခါင္းမွာလည္း ေသြးေတြေပေနတယ္။
ဆိုင္ထဲက ေရနဲ႔ေပါင္မုန္႔ကို သူဝင္လုတဲ့အခ်ိန္ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ရိုက္ထားလို႔ျဖစ္​တယ္။

မ်က္လံုးေတြကို သူမမွိတ္ထားလည္း သူ႔ကို အရင္လိုပဲ ရယ္ျပေနခဲ့တယ္။ ေပါင္မုန္႔ကိုယူၿပီး သူမပါးစပ္ထဲ သူထည့္ေပးလိုက္တယ္။ သူမ မစားႏိုင္ဘူး။
ၾကည့္ရတာ သူမ သိပ္မဟန္ေတာ့ဘူး။ အဖ်ားေတြတက္ၿပီး သူမေမ့ေမ်ာသြားခဲ့တယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အမူအရာေတြကို ျမင္ရတယ္။
စိုးရိမ္တဲ့ အမူအရာ၊ အကူအညီမဲ့တဲ့ အမူအရာ... အိမ္အိုထဲကေန သူထြက္ေျပးလာခဲ့တယ္။ အစိမ္းေရာင္ဝတ္ ရဲသားတစ္ဦးကုိေတြ႔ေတာ့ သူငိုတယ္။
ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူငိုခဲ့တယ္။

"ကြၽန္ေတာ့္အမ်ဳိးသမီးကို ကယ္ပါ" လို႔ ပါးစပ္ကေအာ္ၿပီး သူငိုတယ္။

"သြားစမ္း.. အရူး.. ေတာက္.. အိမ္ကထြက္တာနဲ႔ ဘယ္ကအရူးနဲ႔လာတိုးေနမွန္း မသိဘူး"

ရဲသားက ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔ကိုကန္ထည့္လိုက္တယ္။ ေျမႀကီးေပၚ သူပက္လက္လွန္က်သြားတယ္။ ရဲသားက သူ႔ဗိုက္တည့္တည့္ အားနဲ႔သံုးေလးခ်က္ ဆင့္ၿပီးကန္ခ်လိုက္တယ္။
ၿပီးေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ တံေထြးတစ္ခ်က္ေထြးထည့္ၿပီး ေနရာကထြက္သြားတယ္။ ေျမေပၚမွာ သူအၾကာႀကီးလဲေနခဲ့တယ္။
သူထႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ မ်က္ႏွာေပၚက တံေထြးေတာင္ ေျခာက္ေနခဲ့ၿပီ။

သူမကိုေက်ာပိုးၿပီး လမ္းမႀကီးေပၚ သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ လမ္းေပၚမွာ လူေတြအမ်ားႀကီး ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကိုတစ္ေယာက္မွ ဂရုစိုက္မၾကည့္ၾကဘူး။
ၾကည့္ၾကတဲ့လူေတြကလည္း ရြံ႕ရွာတဲ့ေအးတိေအးစက္ အၾကည့္နဲ႔ တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္လမ္းကိုယ္သြားလိုက္ၾကတယ္။
သူမကို လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွာ သူခ်လိုက္ၿပီး အကူအညီမဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ လူေတြကို သူလိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ သူမ အသက္မွ်င္းမွ်င္းေလးပဲ ရူေနတယ္။
ရုတ္တရက္ လမ္းေဘးက ဖန္ကဲြစတစ္စကို သူေကာက္ယူၿပီး သူမရဲ႕ ညစ္ပတ္ပိန္လွီေနတဲ့ လက္ေပၚခုတ္ခ်လိုက္တယ္။
သူမလက္ထဲကေသြးေတြ ျဖာခနဲ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ ပန္းတက္လာတယ္။

"ဟား.. ဟား... ကြၽန္ေတာ္လူသတ္လိုက္ၿပီ... ခင္ဗ်ားတို႔ၾကည့္ ကြၽန္ေတာ္လူသတ္လိုက္ၿပီ"

အဲဒီေနာက္ အေရးေပၚလူနာတင္ကား ေရာက္လာၿပီး သူမကို သယ္ထုတ္သြားၾကတယ္။ ဝိုင္းၾကည့္ေနတဲ့လူေတြက သူ႔ကိုကန္ေက်ာက္ၿပီး ဆဲဆိုထြက္သြားၾကတယ္။
ကယ္တင္ခံရေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာ သူမ ေသဆံုးသြားခဲ့ရတယ္။ အေရးေပၚခန္းမွာ တစ္နာရီေလာက္ေတာင္ သူမ မေနခဲ့ရဘဲ ရင္ခဲြရံုထဲ ပို႔ခံခဲ့ရတယ္။
ေသဆံုးသြားေပမယ့္ သူမမ်က္ႏွာက ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ ေသဆံုးခ်ိန္ထိ သူမလက္သူၾကြယ္မွာ သံေခ်းတက္ေနတဲ့ လက္စြပ္ကို စြပ္ထားဆဲျဖစ္တယ္။

သူမျပန္အလာကို သူအၾကာႀကီးေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ လံုးဝျပန္မလာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ သူ႔ကို ရယ္ျပဖို႔ ျပန္မလာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။
သူငိုမိတယ္။ အားပါတရ သူေအာ္ငိုမိတယ္။ ညတစ္ညလံုး သူ႔ငိုသံေတြ လႊမ္းေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ႔မွ သူ႔ငိုသံကို သတိမထားခဲ့မိၾကဘူး။

သူတို႔စေတြ႔ခဲ့တဲ့ အမိႈက္ပံုးေဘးမွာပဲ သူ႔ရဲ႕ေအးစက္ေနတဲ့အေလာင္းကို လူေတြေတြ႔ခဲ့ၾကတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚကအၿပံဳးေတာင္ ေအးစက္ေနခဲ့ပါၿပီ။
မိႈတက္ေနတဲ့ ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္နဲ႔ မေဖာက္ရေသးတဲ့ ေရတစ္ပုလင္းက သူ႔ရင္ခြင္ထက္မွာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ဖက္လို႔.


ဖဘ က မေမႏွင္းျဖဳဆီကပါ။

က်ေနာ္က ကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မေရးတတ္၍ ေကာင္းႏိုးရာရာမ်ားကို ရွဲခ်င္းျဖစ္သည္။

ကိုထြဋ္
၀၉.၀၇.၂၀၁၁

26 June 2011

ေယာက်္ားေတြ ဂရုစုိက္ရမဲ့ မိန္းမလက္နက္ (၅)ျဖာ

*၁ ။ ပါးစပ္ေသနက္ *



*မိန္းမတုိ႔ရဲ႕ ေမြးရာပါလက္နက္ပါပဲ -- သမီးရည္းစား ဘ၀မွာ သိပ္မသုံးတက္ၾကဘူး ။

အိမ္ေထာင္ရွင္ျဖစ္မွ ထုပ္သုံးၾက တာ -- တစ္အိမ္လုံးကိုစက္ေသနက္နဲ႔ ေမႊသလုိ

ေမႊတက္ၾကတာ ။ အိပ္ရင္ေတာင္ က်ည္ထုိးေမာင္းတင္ျပီးမွ အိပ္တက္ ၾကတာ ။ တစ္ေရးႏုိး

ထပစ္ရင္ေတာင္ ပစ္တက္ၾကတာ ။ ( သိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာေနာ္ ) *



* *

*

၂။ မ်က္ေစာင္း *



*အဲဒီ မ်က္ေစာင္းက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္ ။ မူကြဲေတြေပါ့ အခ်စ္မ်က္ေစာင္း ၊ အမုန္းမ်က္ေစာင္း ၊ ေရာစြပ္မ်က္ေစာင္း ၊ ---- (ေရာစြပ္မ်က္ေစာင္း ဆုိတာအေရးၾကီးတယ္ -- ဘာသာျပန္မွန္ဖုိ႔လိုတယ္ ။ ခ်စ္သလုိလို မုန္းသလုိလို

ဘာၾကီးမွန္းကို မသိတဲ့ မ်က္ေစာင္းမ်ဳိးေလ - ဘာသာျပန္မ်ား အေကာက္လြဲလုိ႔ကေတာ့

(တတိယ လက္နက္စာမိသြားမယ္ )*



* *

*

၃။ လက္၀ါး ၊ လက္သီးဆုပ္ ၊ လက္၀ါးေစာင္း - ေတြပဲ*



*သူကလည္း မူကြဲေတြမ်ားတယ္ ၊ လက္၀ါးျပရင္ႏွစ္မ်ဳိးေတြးလုိ႔ရတယ္ ( မေဟာ္သဓာ ဇာတ္ေတာ္နဲ႔ တစ္မ်ဳိးေတြး ) လက္သီးဆုပ္ျပရင္လည္း ႏွစ္မ်ဳိးေတြးလို႔ရတယ္ -- အဲ -- လက္သီးဆုပ္ၾကီးနဲ႔ ကိုယ့္ရင္ဘက္ၾကီးကို ဖြဖြေလးလာထု ရင္ေတာ့ - -

တစ္မ်ဳိးတည္းသာေတြးလုိက္ေတာ့ - - အုိေက -- ေျပလည္ျပီလို႔မွတ္ အဲဒီ

လက္သီးဆုပ္ေလးကို ဖမ္း - ျပီး ဖြဖြေလးသာ နမ္းလုိက္ -- -- ရဲရဲသာလုပ္ -- --

အာမခံတယ္ -- -- အဆင္ေျပလိမ့္မယ္ ။*



* *

*

၄။ ရင္ဘက္စည္တီး ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ လုပ္တက္ျခင္း*



*အဲဒီ လက္နက္ကလည္း ေၾကာက္စရာ္ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတယ္ ။ အရွက္ဟက္တတ္ကြဲေစမဲ့ လက္နက္

( ႏ်ဴးက - လီးယားလက္နက္ထက္ျပင္းတယ္ ) *



* *

*

၅။ မ်က္ရည္ေလ -- မ်က္ရည္ လက္နက္ *



*ဒါေနာက္ဆုံးလက္နက္ပဲ မ်က္ရည္ယုိ ဗုံးခြဲတက္ေသးတာ မ်တ္ရည္ေလ -- မ်က္ရည္

ဘာေပါသလဲမေမးနဲ႔ သူ႕ကို မႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္း စမ္းစမ္းနဲ႔

လုပ္ပစ္လုိက္ၾကတာ သြားေရာ -- အကုန္ေၾကြေပေတာ့ --

လူပါေပါင္ေပးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားလိမ့္မယ္ -- ဒါမွမဟုတ္ ေဘးက ကိုယ့္ကို

၀ုိင္းရုိက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားေစႏုိင္တယ္ *



* *

*( ကဲ -- အဲဒါက ေယာက်္ားေတြ ဂရုစုိက္ရမဲ့ မိန္းမလက္နက္ (၅)ျဖာပဲ ----- )

ေဖ့ဘုတ္ကပါ။ ကိုမင္မင္းေက်ာ္ရင္ ဆီက မလာတာပါ..ေက်းဇူးပါအကို..

ကိုထြဋ္
၂၆.၀၆.၂၀၁၁

23 June 2011

Facebook တင္ရန္ ဓါတ္ပံုရိုက္နည္းမ်ား (The Art of Shooting Photos for Facebook)

Facebook တင္ရန္ ဓါတ္ပံုရိုက္နည္းမ်ား (The Art of Shooting Photos for Facebook)



Facebook ၏အလွပေဂးမ်ားကိုလိုက္လံငမ္းေမာၾကည့္ရႈရာမွရရွိလာေသာဓါတ္ပံုပညာရပ္ဆိုင္ရာ ဗဟုသုတမ်ားကို ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအတုယူႏိုင္ရန္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။



- အသံုးအမ်ားဆံုးနည္းေလးကေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုစူရင္စူ၊ ပါးေလးကိုေဖာင္းရင္ေဖာင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ လွ်ာကေလးကိုတစ္လစ္တစ္လစ္လုပ္လိုက္ပါ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ၃ခုလံုးျပိဳင္လုပ္ခ်င္လဲရပါတယ္။ ပိုလွခ်င္ေသးရင္ေတာ့ လက္ညိႈးနဲ႕ ပါး ဒါမွမဟုတ္ ႏႈတ္ခမ္းကိုေထာက္လိုက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ရိုးသားသေယာင္ေယာင္ (သို႕) အံၾသသေယာင္ေယာင္ (သို႕) Feel တက္ေနသေယာင္ေယာင္မ်က္ႏွာေပးလုပ္ခ်င္လဲရပါတယ္။ စိတ္ေက်နပ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ Camera မီးကၽြမ္းေအာင္ရိုက္လို႕ရပါျပီ။ ဒီရုပ္ဒီရည္နဲ႕ ပံု ၁၀၀ ရိုက္ရင္ ၁ပံုေတာ့လွမွာပဲ။ အင္း၊ ၾကိဳက္တဲ့ပံုရျပီဆိုရင္ေတာ့ ျမန္ျမန္သာ Upload လုပ္ေပေတာ့။ အစ္ကိုကာလသားေတြျမန္ျမန္ငမ္းလို႕ရေအာင္။



- ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့ ကိုင္းထူထူနဲ႕မ်က္မွန္၊ ဒါမွမဟုတ္ မွန္မပါတဲ့မ်က္မွန္တပ္ျပီးရိုက္နည္းပါပဲ။ ကိုင္းကအေရာင္စံုဆိုရင္ပိုေတာင္ေကာင္းေသး။ ဘာေၾကာင့္ဒီနည္းကိုသံုးသင့္လဲဆိုရင္ မ်က္မွန္ကုိင္းကထူေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚက တင္းတိပ္၊ ဝက္ျခံ၊ ၾကက္ျခံေတြကို ဖံုးျပီးသားျဖစ္သြားတာေပါ့ကြယ္။ ျပီးေတာ့ မ်က္မွန္ကိုပဲ အာရံုေရာက္ေနၾကေတာ့ ကိုယ္မလွတာလူသတိမထားမိဘူးေပါ့။ ဒါေတာင္အဆင္မေျပေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ဝက္ေလာက္ဖံုးတဲ့ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီးေတြတပ္ျပီးရိုက္လို႕ရပါေသးတယ္။ အေျခာက္ၾကီးဆိုရင္ေတာင္လူသိမွာမဟုတ္ဘူး။ ျပီးေတာ့ ပ်ားလိုလို၊ ယင္ေကာင္လိုလို၊ ပုတုန္းလိုလိုနဲ႕ လူေတာင္ရွိန္ေသး။



- ပိုလွခ်င္ပါေသးတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဟိုဂ်ပန္ကာတြန္းကားေတြထဲကလို မ်က္ဆံၾကီးၾကီး အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြနဲ႕ မ်က္ကပ္မွန္ေတြတပ္ျပီးရိုက္လို႕ရပါေသးတယ္။ လန္းလြန္းလို႕ ကိုယ့္ရုပ္ကိုယ္ေတာင္မွတ္မိမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီမ်က္လံုးေတြၾကိဳက္တဲ့ေကာင္ေလးနဲ႕ေတြ႕လို႕ ရည္းစားရရင္ေတာ့မပူပါနဲ႕။ မ်က္ကပ္မွန္ကို အိပ္တဲ့အခ်ိန္က်မွခၽြတ္ေပါ့။ အိပ္တဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့သူလည္း မ်က္လံုးကိုစိတ္ဝင္စားမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ (တစ္ျခားစိတ္ဝင္စားစရာေတြရွိတာကိုး)။



- ေအာ္၊ ျပီးေတာ့ မ်က္လံုးၾကီးၾကီးနဲ႕ေတာ့လွခ်င္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ မ်က္ကပ္မွန္မတပ္ခ်င္ဖူးဆိုလဲ တစ္နည္းရွိေသးတယ္။ အိမ္မွာသၾကားရိွတယ္ဟုတ္? အင္း၊ အဲဒီသၾကားကို လက္ဘက္ရည္ဇြန္းတစ္ဇြန္းေလာက္ခပ္ျပီး စားပြဲေပၚမွာတင္၊ ျပီးရင္ ဘူးအလြတ္တစ္လံုးနဲ႕ ေစာင့္ေန။ ခဏေန ပုရြက္ဆိတ္ေတြလာလိမ့္မယ္။ သူတို႕ကိုဘူးနဲ႕ဖမ္းျပီး တစ္ေန႕တစ္ဘူးမွီဝဲဗ်။ ဘာေကာင္းလဲဆိုေတာ့ မသိဘူးေလ၊ လူၾကီးေတြေျပာတာက ပုရြက္ဆိတ္စားရင္ မ်က္လံုးျပဴးတယ္ဆို။



- ေနာက္ထပ္တစ္နည္းကေတာ့ အိမ္မွာ ေမႊးပြရုပ္ေတြရွိရံုနဲ႕ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ရမွာက ညဝတ္အကၤ်ီကိုဝတ္၊ ျပီးေတာ့ဆိုဖာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ကုတင္ေပၚမွာထိုင္၊ အရုပ္ကေလးကို ခ်စ္စဖြယ္ပိုက္ျပီး အိမ္ကလူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို Camera ေပးလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာ ခ်စ္စရာ႕အရြယ္ ႏို႕နံ႔မစင္ေသးတဲ့ကေလးမငယ္စတိုင္ ဓါတ္ပံုတစ္ပံုရဲ႕ ဂုဏ္ယူဖြယ္ပိုင္ရွင္ျဖစ္သြားပါျပီ။ သူမ်ားေတြလည္းဂုဏ္ယူလို႕ရေအာင္ Facebook မွာတင္ဖို႕မေမ့နဲ႕အံုးေနာ္။



- တကယ္လို႕ Cute ျဖစ္တာမၾကိဳက္ပဲ ပူစပ္ပူေလာင္ Hot & Sexy ကိုၾကိဳက္ပါတယ္ဆိုရင္ေတာ့ပထမဆံုး Stocking တစ္ထည္ရွာပါ၊ အေပါက္ေတြပါရင္ပိုေကာင္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့အခုဝတ္ေနတဲ့အကၤ် ီထက္ ၄ ဆိုဒ္ေလာက္ေသးတဲ့အကၤ် ီကိုရွာပါ။ အဲဒါေတြဝတ္ဆင္လိုက္ရင္ေတာ့ မယ္စၾကာဝဠာရံွဴးေလာက္တဲ့၊ ကိုယ့္မွာရွိေနမွန္းေတာင္မသိငုပ္လွ်ိဳးေနခဲ့တဲ့ က်ပ္ထုပ္တင္းရင္းေနတဲ့အလွေတြေပၚထြက္လာပါလိမ့္မယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္လည္း ဒီအလွေတြေပၚေအာင္လို႕ Camera ကို အေပၚကေနခ်ိန္ျပီးရိုက္ပါ။ ရႈခင္းေကာင္းတာေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္းမွန္ထဲကေနတစ္ဆင့္ Angle ေပါင္းစံုကေနစမ္းျပီးရိုက္ၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္ပံုကိုယ္ျပန္ၾကည့္ျပီး ကိုယ္ကိုတိုင္ေတာင္ မရိုးမရြျဖစ္လာျပီ ဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာေနာက္ထပ္ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ ေကာက္ညွင္းထုပ္ဓါတ္ပံု၏ပိုင္ရွင္ျဖစ္သြား ျပီဆိုတာ သိရွိလိုက္ပါေတာ့။ ျပီးေတာ့ဒီေနရာမွာယူတတ္ရင္ရမယ့္အခြင့္အေရးေလးတစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ Camera အစား Phone နဲ႕ဓါတ္ပံုရိုက္တာပါပဲ။ မွန္ထဲမွာရိုက္တာဆိုေတာ့ ဓါတ္ပံုထဲမွာ သင့္ Phone လဲပါလာမယ္ေလ။ သင့္၏ တန္ဖိုးၾကီးျပီး ဖန္ရွင္စံုေပေသာ iPhone 10Gs (သို႕) HTC Superhero OMFG! (သို႕) Sony Ericsson Zeperia Z20 (သို႕) Nokia N-Gazillion အစရိွေသာအမ်ိဳးေကာင္းသား/သမီး Handsetတို႕ကိုအသင္၏ခႏၶာကိုယ္အလွေနာက္ခံထားကာ တစ္ကမၻာလံုးမနာလိုအားက်ေၾကာင္းငွာ ၾကြားဝါျပသမည့္အေရး ဤႏွယ္ေကာင္းမြန္ေသာအခြင့္အေရးထူးၾကီးအား အဘယ္မွာေတြ႕ရပါညားအံ့။ ထို႕ေၾကာင့္ဤအခြင့္အေရးထူးၾကီးအား လက္မလြတ္ရေလေအာင္ အမိအရယူပါေလ။



- ဒီလိုအံ့မခန္းဓါတ္ပံုေတြရိုက္မယ္ဆိုရင္ Setting ေကာင္းေကာင္းလိုပါတယ္။ Facebook မွာ popular ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာေတြကေတာ့ Photo studio၊ ပန္းျခံေပါင္းစံု၊ အေဆာက္အဦးမ်ား၏အေပၚဆံုးထပ္၊ အင္တာနက္ဆိုင္၊ hotel & restaurants ေတြမွာရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထက္ေတာင္ေကာင္းတဲ့ အဆင့္မွီအိမ္သာၾကီးမ်ား၊ ျပီးေတာ့ အိပ္ခန္း၊ ေရခ်ိဳးခန္း အစရွိသျဖင့္ပါပါတယ္။ ကိုယ္ဥာဏ္ရွိရင္ရွိသေလာက္ ဆန္းသစ္တီထြင္ရိုက္ကူးလို႕ရတဲ့အတြက္ အက်ယ္တဝင့္ မညႊန္ၾကားေတာ့ပါဘူး။



- ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီးလို႕ Profile Picture တင္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ photo frame၊ ဒါမွမဟုတ္ စာေလးေတြ၊ အသည္းပံုေလးေတြမပါရင္မျပီးပါဘူး။ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ စာေလးေတြကေတာ့ "ZOMG I’m sO fUCkiNg CuTE!!!!!1122@@", "I miss you so much that I'm posting my cute/revealing photos on Facebook", "I am so hot I'm jealous of myself", "Your boobs are smaller than mine bwaa haa haa" အစရွိသျဖင့္ျဖစ္ပါတယ္.



အထက္ပါညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကိုလိုက္နာခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာ Friends ရာ၊ ေထာင္ခ်ီပိုင္ဆိုင္တဲ့ Facebooker တစ္ေယာက္အျဖစ္ကိုမၾကာမီေရာက္ရွိပါေတာ့မယ္။ အဲဒီ Friends ေတြထဲမွာ ပုရိသေတြကေတာ့ 99.9999999999% ဆိုတာေျပာစရာလိုမယ္မထင္ပါဘူး (အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတာပဲ ဟာပဲ ဟာပဲ ဟာကို)။



ထပ္ျပီးဂုဏ္ယူစရာကေတာ့ သင္ဟာဒီပုရိသေတြရဲ႕ comment ေတြနဲ႕ ခ်ီးေျမာက္မႈေတြၾကားမွာ မ်က္ႏွာပန္းပြင့္လန္းလာေတာ့မွာ မလြဲဧကန္ပါပဲ။ အဲဒီလို ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳမႈေတြကို ၾကိဳတင္ခံစားလို႕ရေအာင္ comment နမူနာေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕မွတ္ခ်က္ေလးေတြနဲ႕အတူ ေဖၚျပေပးျပီး ဒီ Guide ကုိနိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။



• "လန္းတယ္ေနာ္" (“ဟုတ္၊ ေက်းဇူးေနာ္”)



• "so beauty" (English လိုေျပာျပီးအထင္ၾကီးလဲခံခ်င္ေသး၊ Grammar ကလဲမပိုင္)



• "စားခ်င္စရာႀကီး" (အေတာ္ပဲ toilet က flush လုပ္လို႕မရတာနဲ႕)



• “ဘယ္လိုၾကည္ၾကည္အျမဲလွတယ္” (ျမန္မာစာလံုးေတာင္မွန္ေအာင္မေပါင္းဘူး)



• ေၾသာ္--- သဘာဝတရားကို ပိုၿပီးျပည့္စံုလွပသြားေအာင္ လွပေနသူပါလားေနာ္ (“သဘာဝတရားကို အက်ည္းတန္ေအာင္ ေပါရဲသူပါလားေနာ္”)



• _____ ရဲ႕ပါးေပၚက မွဲ. ေလးျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ (“ဟင့္အင္း၊ ကၽြန္မကမွဲ႕ရုပ္ဆိုးၾကီးလိုခ်င္ဘူး”)



• ၾကည့္ေကာင္းလုိ႕ ______ ရဲ့ ပံုကို desktop မွာတင္ထားလိုက္ျပီ (“ရွင့္ PC က Core i7 မဟုတ္ရင္ေတာ့ sorry ပဲ)



• BeeeeeeeeeeeeeeOoooooooooooooTeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeFuuuuuuuuuuuuuuuuuuuLLLLLLLLLLLLLLLLLL!! ;) (“Sorry but I don’t talk to people who have trouble spelling.”)



ကဲေတာ္ေလာက္ပါျပီ၊ ဆက္ေရးလို႕ကေတာ့ျပီးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေတာင္ဒီ comment ေတြက တစ္ေယာက္ထဲဆီကယူထားတာ၊ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ေတာ့ေျပာျပဘူး :P



Disclaimer: ဤေဆာင္းပါးကိုမည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် နာက်င္ထိခုိက္ေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေရးသားျခင္းမဟုတ္ပါ။ အေပ်ာ္သေဘာျဖင့္သာရည္ရြယ္ပါသည္။ တိုက္ဆိုင္မႈမရွိကခြင့္လႊတ္ေစလိုပါသည္ :P



ပံု

Chilly Chan

မွတ္ခ်က္။ ။ ဖဘ ကရတာပါ....

ကိုထြဋ္
၂၃.၀၆.၂၀၁၁